Follow Me, Follow You

Showing posts with label january. Show all posts
Showing posts with label january. Show all posts

Sunday, January 02, 2011

120 days of lie pt.3

pangalawang buwan ng kasinungalingan
january

hindi ko madiretso si girl kung nanliligaw ba si close friend kasi tingin ko wala kong right para tanungin yun. di ko lam kung bakit eh (keber?) text text ulit kami ni girl. kwento dyan kwento dito. makapal ang mukha ko sa text eh pero in person magkausap kami hindi naman. minsan nga nagpustahan kami tapos kung sino manalo magbibigay ng gift. syempre ako naman sadyang nagpatalo. akala nya biro lang yun pero nagulat siya nung binigyan ko siya ng red ribbon cake paguwi niya sa bulacan o gapo (hindi ako sigurado eh).

nung mga oras na akala ko jackpot na ko dahil tingin ko malabo na talaga manligaw si "kasabay sa bus" at mas malapit na kami ngayun ni girl, saka naman may biglaang nagyari na sobrang f*ucking hindi ko inaasahan. imba sa surprise. tinetext ako dati ni eloi na tingin niya eto si M may balak na manligaw kay girl pero sabi ko ng buong loob at walang pagaalinlangan na hindi yan kasi barkada natin yan, tagapayo sa lablayf ko at kasa-kasama ko lagi. siya pa nga kasama ko nung bumili ng cake sa red ribbon eh.

nung birthday ni M sinabi nya na ililibre nya ang barkada. sa gabi na yun magkakasama kami, biglang gulat ko at inimbitahan niya si girl. mas close pa sila kaysa sa amin ni girl. sila ang magkatabi at hawak pa ni M ang gamit ni girl.

P.I. TO THE HIGHEST ang gulat at galit ko! pero kailangan calm pa rin ako para hindi pumangit ang image ko kay girl. hindi ko maipinta ang nararamdaman ko at habang magkakasama kami na kumakain eh natapon ko ang softdrinks niya. nakakahiya sa kanya at sa grupo pero tuloy pa rin ang show. naisip ko sana matapos na ang gabing to. sana bangungot lang ang nakikita ko na mas close pa sila more than kami ni girl. F*UCK!

"alam niyang nililigawan ko si girl pero bakit naman ganun. kaibigan kita, kaibigan mo ko. sayo pa ko minsan nanghihingi ng payo. crossing the line na yang ginagawa mo pre." yan ang iniisip ko sa mga oras na pauwi kami pero wala kong lakas ng loob para isambulat ang nararamdaman ko. gusto kong ipaliwanag ang ethics of friendship at ayoko rin namang masira yun dahil may pinagsamahan naman kami kahit sa college lang kami nagkakilala.

lugmok na lugmok ako pag-uwi sa bahay. pakiramdam ko tinalikuran ako ng mundo kung bakit mga kaibigan ko pa ang mga karibal ko sa pag-ibig. kung bakit nagagawa nila sakin ang ganitong bagay ng walang konsensya.

itutuloy...

120 days of lie pt.2

pangalawang buwan ng kasinungalingan
january

sabi ng isa naming kabarkada, "aw may balak yan." sabi naman nung isa (tawagin natin siyang M dahil malaki ang gagampanan niyang role sa kwentong to), "sigurado manliligaw yang lokong yan." at sa dami kong nakikitang ebidensya at opinyon nila, naging balisa tuloy ako. sa dami pa kasi na pwedeng maging karibal eh kaibigan ko pa.

enero na at first week pa lang ng pagbalik ng klase ay nakatanggap ako ng regalo mula sa girl. kay eloi lang nga niya pinaabot dahil hindi kami nagkita nung umaga. siyempre tuwang-tuwa ako. kung bibigyan ka ng babae ng gift, ibig sabihin may effort din siya para sayo at may pag-asa ka. hindi nawawala samin ang text kasi yun na lang ang way ko para makausap ko siya.

tapos nun nagplano-plano kami na pumunta ng star city. kasama ang barkada at ibang prends. niyaya ko si girl at siyempre kasama sa lakad si "kasabay-sa-bus close friend niya." hindi na sumama si girl kasi sigurado hindi rin niya maeenjoy kasi nga naman hindi niya kilala yung ibang prends namin dun. buong akala ko siya lang ang hindi makakasama. dun sa araw ng kitaan papunta sa star city, nagtext si "kasabay-sa-bus" na hindi daw siya makakasama. ang masakit pa nun, ang dahilan niya eh dahil hindi daw kasi kasama si girl. hindi siya pupunta kung hindi sasama si girl.

f*ck! sa isip-isip ko. ang landi ng dahilan mo. ganyan ba ang walang balak manligaw?

inenjoy ko muna ang star city namin at kinalimutan ang galit ko sa buhay. alam ko pagtapos nito didiretsuhin ko nanaman ang malanding barkada kong yun.

paguwi ay tinext ko agad siya. malumanay ako sa text pero straightforward lahat ng message ko. kagaya ng dati ang sabi nya, "wala akong balak pre, hindi ako ganun sa mga kaibigan ko." ayun naman pala maliwanag eh pero sana ganyan din ang ginagawa mo hindi lang sa salita. ang kinabubwisit ko pa sa taong to eh sa pagkahaba-haba ng mga text ko kung magreply puro one o two words lang. amp! parang nagsasayang lang ako ng oras at load sa ganyang reply.

itutuloy...