bahala na

ilang days na rin since yung last birthday ko at sabi ko susundan ko yung kabanata ko kay girl2. ikinalulungkot ko nalibre ko nga siya pero sumabay siya sa mga barkada ko sa panlilibre ko ng taho. kaya wala nang dahilan para ilibre ko siya ng scramble ng kaming dalawa lang. babaw ng problema ko eh no?

pero sa totoo lang kapansinpasin na ang lagi naming pagsasama sa skul. maski sa isang subject lagi kaming magkatabi at hindi ko alam marami na pala nakakapansin samin at nagtatanong, higit sa lahat nagsisimula nanaman ang kantyawan kahit kaharap siya kaya alam ko nakakaramdam na rin siya na may balak ako.

hindi kami ganoon ka close kasi wala pa sa point na pinag-uusapan namin yung mga private life ng isa't-isa at may distance pa rin samin kahit magkasama kami kaya wala akong nakikitang spark. ulol. pero seryoso may nararamdaman akong kakaiba(na naramdaman ko kay una) na minsan gusto ko na siyang tanungin kung pwede ba siya ligawan. minsan nagdaday-dream ako sa klase na gf ko na siya at sabay kami umuuwi galing sa duty sa ospital. sa dami ng nakakapansin at nangangantyaw samin lumalakas nanaman ang loob ko. pero natatakot akong mauwi nanaman sa pagka-emo 'tong balak ko, at itinanim ko sa kokote kong dala na ko sa una at pagkagraduate ko na iisipin ang lecheng pagibig na to.

kung nababasa lang niya ang blog na to, sana magreply siya ng oo :) sa ngayon, zero intention muna ko. ika nga, good things happen for those who wait. bahala na!

hbd sakin!

eto na yata ang pinakaboring kong birthday. nag garena lang ako buong araw. walang handa. isang libo pambirthday. ang ganda nga naman talaga. manlilibre pa ko ng mga tao.

tatlong beses akong binati ni girl2. isa sa pm sa fb. isa wall ko. isa sa text. kinantyawan niya ko ng libre. sabi ko ililibre kita kapag sa wall mo ko binati. ayon pinagbigyan ako. then nagcomment ako.

ako: take your pick. taho o scramble?  kunat ko eh no?


ang tagal niya magreply. so nag comment ulit ako.

ako:ayaw mamili ohhhhh haha!

girl2:teka pinag-iisipan q p ng mabuti!!! lol

girl2:SCRAMBLE nlang! ung malaki ha! XD

iniisip ko bakit yung scramble pa. eh malayo ang bilihan nun samantalang sa gate lang ng college yung taho. kakakeleeeeeg naman tong iniisip ko haha. assuming lang yata ako na gusto niya magsolo kaming dalawa. hihintayin ko ang susunod na kabanata nito. papayag kaya siya pag niyaya ko siya ilibre ng kaming dalawa lang hmmmmm....

minsan nga iniisip ko naghihintay lang to eh at baka maiinip at magbago pa ng isip sa bagal ko gumalaw. pero mamaya naman wala pala siyang feeling sakin at isang malaking assuming lang pala ko. eto nanaman akong walang kadaladala mabrokenhearted haha! at least ngayun walang kaagaw. :)

120 days of lie pt.5

ikatlong buwan ng kasinungalingan

february

kinabukasan....

kinabukasan valentine's na. ang hirap dalin ng bulaklak sa skul ng walang nakakapansin. lahat nagtatanong. at halos lahat rin alam ang panliligaw ko kay girl.

nung tanghali timing na pauwi siyang bulacan at break ko, pinuntahan ko siya sa dorm niya. sinupresa ko siya sa baba ng dorm at dun binigay ko ang mahiwagang mapupulang rosas na gustong-gusto magtapat ng pag-ibig. pero nangangatal ako sa kaba. umaapaw ang cardiac output ko sa bawat segundong katabi ko siya. parang akong nasa hyperbolic time chamber ni master kami ng dbz sa sobrang bagal ng oras. pero bigo akong sabihin ang mga makesong salita na "mahal kita," "will you be my gf," "alam mo bagay tayo kasi parehas tayo medyo kulang sa height" at kung anu-ano pa. pero ang importante kahit hindi ko sinasabi, sa kulay pa lang ng rosas, nilatay na siya ng pagmamahal ko. ang baduy ko amp!

kinabukasan, nakita ko na lang sa fb ang mga bulaklak at gifts ko na pinicturan niya kasama siya. ang sarap sa feeling sa lalaki nun kasi ibig sabihin pinahahalagahan niya yung binigay mo. at higit sa lahat may pag-asa ka. hindi ba? mageeffort ba ang babae na gawin yun kung wala rin siyang motibo?

nakausap ko siya sa fb at puro thank you siya sa sakin. ngayun lang daw kasi siya nakatanggap ng ganun. sa tatlong basurang bf nya nakalipas wala daw nakagawa ng ganung kasweetan. ganun, eh di ang laki na ng points ko dyan, gusto ko sabihin ng garapalan pero nanaig si mr. nice guy at nagpaka-nice ng sukdulan...

dumating sa point na sinabi ni girl na lalayo na lang daw siya kasi pakiramdam daw niya na siya ang dahilan ng pagkakasira ng pagkakaibigan namin ni M. na giguilty daw siya. gusto niya magkabati kami ni M dahil napapansin na niya yung gap at ayaw niyang mauwi sa awayan. dahil natatakot akong mawala siya, nainitiate akong makipagayos. dahil affected na rin ang grupo namin tinawag ko sila lahat. tsaka may iba pa kasing problema ang barkada na dapat ayusin. as witness kasama din si girl. ewan ko nung habang naguusap kami ni karibal eh hindi ko napigilang umiyak sa harapan nilang lahat. sinabi ko....

"bakit siya pa. kaibigan kita eh."

"ewan ko bigla na lang eh."

"mahal mo ba talaga siya?"

"oo."
"eh di may the best man win na lang?"


halos ayokong sumagot sa tanong nyang yun dahil pakiramdam ko wala dapat hindi mo dapat binalak na ligawan ang babaeng alam mong nililigawan na ng kaibigan mo....

patuloy ang pagluha...

itutuloy...